| République du Congo Republika Konga |
||||
|
||||
|
||||
| Dewiza: (fr.) Unite, Travail, Progres (Jedność, Praca, Postęp) |
||||
| Hymn: La Congolaise | ||||
 |
||||
| Język urzędowy | francuski | |||
| Stolica | Brazzaville | |||
| Ustrój polityczny | republika | |||
| Głowa państwa | prezydent Denis Sassou-Nguesso | |||
| Szef rządu | prezydent Denis Sassou-Nguesso | |||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
62. na świecie 342 000 km² 3,3% |
|||
| Liczba ludności (2007) • całkowita • gęstość zaludnienia |
133. na świecie 3 756 000▲ 11,2 osób/km² |
|||
| PKB (2009) • całkowite • na osobę |
8,632 mld USD▼ 2298 USD▼ |
|||
| PKB (PPP) (2009) • całkowite • na osobę |
15,609 mld USD▲ 4156 USD▲ |
|||
| Jednostka monetarna | frank CFA (XAF) | |||
| Niepodległość | od Francji 15 sierpnia 1960 |
|||
| Strefa czasowa | UTC +1 | |||
| Kod ISO 3166 | CG | |||
| Domena internetowa | .cg | |||
| Kod samochodowy | RCB | |||
| Kod telefoniczny | +242 | |||
 |
||||
Kongo (Congo, Republika Konga, franc. République du Congo) – państwo w środkowej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Gabonem, Kamerunem, Republiką Środkowoafrykańską, Demokratyczną Republiką Konga.
W czasach kolonialnych występowało pod nazwą Kongo Francuskie i Kongo Środkowe, a tuż po odzyskaniu niepodległości jako Kongo-Brazzaville.
Spis treści |
edytuj Ustrój polityczny
Republika. Głową państwa jest prezydent wybierany w wyborach powszechnych co 7 lat. Parlament dwuizbowy: Zgromadzenie Narodowe – 137 deputowanych wybieranych na pięcioletnią kadencję; Senat – 66 członków wybieranych na sześcioletnią kadencję.
Kraj składa się z 12 departamentów.
edytuj Podział administracyjny
edytuj Geografia
- Stolica: Brazzaville
- Większe miasta: Pointe-Noire
- Położenie geograficzne: 1°00'S 15°00'E
- Długość granic lądowych: 5504 km
- Demokratyczna Republika Konga: 2410 km
- Gabon: 1903 km
- Kamerun: 523 km
- Republika Środkowoafrykańska: 467 km
- Angola: 201 km
- Długość wybrzeża: 169 km
- Najwyższy punkt: Mont Nabeba 1020 m n.p.m.
- Najniższy punkt: Ocean Atlantycki 0 m n.p.m.
edytuj Historia
Najwcześniejszymi mieszkańcami kraju byli Pigmeje. Następnie zostali oni podbici przez ludy Bantu, które utworzyły na terytorium dzisiejszego Konga królestwo.
W XV wieku przybyli tam europejscy odkrywcy. W 1483 roku do ujścia rzeki Kongo dopłynęła ekspedycja pod przywództwem Diogo Cão. Portugalczycy podporządkowali sobie miejscowych władców, którzy przyjęli chrześcijaństwo. Relacje między Portugalczykami a miejscową ludnością szybko się popsuły kiedy Portugalczycy zaczęli wywozić Afrykańczyków jako niewolników na plantacje. W XVII i XVIII w. doszło do buntów przeciwko władzy kolonialnej. Efektem tego było skurczenie się posiadłości Portugalczyków do obszaru na terenie dzisiejszej Kabindy.
Sytuację tę wykorzystali Francuzi, zakładając faktorie handlu niewolnikami, które stały się zapowiedzią nowej kolonizacji Konga. W 1875 r. pojawili się tam pierwsi osadnicy, zaś w 1891 r. założono kolonię pod nazwą Kongo Francuskie, której nazwa w 1905 została przemianowana na Kongo Środkowe. Po reformie administracji koloniami w 1910 roku Kongo zostało przyłączone do Francuskiej Afryki Równikowej. W 1958 mieszkańcy otrzymali ograniczoną autonomię w ramach Wspólnoty Francuskiej.
W 1960 r. Kongo uzyskało niepodległość pod nazwą Kongo-Brazzaville, a jego prezydentem został Fulbert Youlou. Okres stabilizacyjny z przyłączeniem do ONZ trwał do 15 sierpnia 1963 roku, kiedy zamach stanu przemienił państwo w jednopartyjną dyktaturę marksistowsko-leninowską. Próba odejścia od systemu nakazowo-rozdzielczego miała miejsce po puczu majora Mariena Ngouabiego. Po jego zamordowaniu w 1977 roku władzę objął wojskowy Denis Sassou-Nguesso, który oficjalnie w 1979 roku doprowadził do systemu jednopartyjnego i przywrócił politykę socjalistyczną.
Podczas zimnej wojny Kongo utrzymywało przyjazne stosunki dyplomatyczne z krajami komunistycznymi przy zachowaniu więzi z Francją. Ten stan rzeczy załamał się w wyniku upadku ZSRR i załamania eksportu. Wtedy w 1992 roku Nguesso utracił władzę. Szanse na budowę demokratycznego rządu upadły wraz z wybuchem wojny domowej w 1997 roku i powrotem do władzy Nguesso, który rządzi Kongiem do dziś.
edytuj Gospodarka
Kraj rolniczo-przemysłowy o bogatych złożach surowców naturalnych. W rolnictwie zatrudnionych jest 59% ludności, chociaż wytwarza ono zaledwie 10% PKB (dla porównania przemysł 59% PKB). Uprawa palmy oleistej, kakaowca, kawy, orzeszków ziemnych, manioku, ryżu, kukurydzy i roślin cytrusowych. Znaczące wydobycie i eksport ropy naftowej, który przynosi najwięcej dochodów. Inne surowce naturalne to diamenty, sole potasowe i rudy żelaza. Znaczący przemysł drzewny.
edytuj Demografia
Dane można znaleźć w CIA Factbook [4]
- Katolicyzm 49,3%
- Protestantyzm 24,9%, gł.Kościół Ewangeliczny
- Kimbangizm 5,1%
- Animizm 4,8%
- Islam 1,3%
- Świadkowie Jehowy 0,8%
- Bahaizm 0,4%
Przypisy
edytuj Kultura
edytuj Linki zewnętrzne
- Pigmeje Baka – Kamerun i Republika Konga Kultura i muzyka
- http://www.republique-congo.com/
|
||||||||||||||||||||||||||||||
